بيان شده ، چنان‌كه در آيه زير به اين نكات توجه داده شده است : « الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى « 1 » ؛ خداوندى كه آفريد ، سپس ( با پديد آوردن نظامهايى در ساختمان موجودات ) به تنظيم و تكميل آن پرداخت . هستى هر چيزى را اندازه‌گيرى كرد و او را براى تكامل ، رهبرى نمود » . چهار مرحله‌اى كه در آيه به آن توجه شده است به قرار زير است : 1 . خلقت ؛ 2 . تسويه ؛ 3 . اندازه‌گيرى ؛ 4 . هدايت و رهبرى براى تكامل . مقصود از « تسويه » ، همان پديد آوردن نظامهايى در درون موجودات است كه موجب تكميل آفرينش و تنظيم خلقت مىگردد . در برخى از آيات ، اين مرحله با يك لفظ بيان شده است ، چنان‌كه مىفرمايد : « الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى « 2 » ؛ خداوندى كه به هر موجودى آنچه را شايسته بود داد ، سپس او را براى تكامل رهبرى نمود » . * * * استاد عالىقدر ، علامهء طباطبائى در بيان ارتباط جملهء « فَقَدَّرَهُ تَقْدِيراً » به جمله‌هاى ما قبل نظر خاصى دارند كه خلاصهء آن اين است :

--> ( 1 ) . اعلى ( 87 ) آيهء 2 و 3 . ( 2 ) . طه ( 20 ) آيهء 50 .